Υπερηχογράφημα μαστών!

Ο υπέρηχος μαστών είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη, ανώδυνη και ασφαλής εξέταση.

Τα χαρακτηριστικά του είναι τα εξής:

1. Δεν έχει ακτινοβολία

Σε αντίθεση με τη μαστογραφία, ο υπέρηχος χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα υψηλής συχνότητας για να δημιουργήσει εικόνες του ιστού του μαστού. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία, καθιστώντας την εξέταση απόλυτα ασφαλή για συχνή επαναλήψη και για εγκύους ή θηλάζουσες γυναίκες.

2. Είναι η εξέταση εκλογής για νεαρές ηλικίες και πυκνούς μαστούς

Στις γυναίκες κάτω των 35 ετών, ο ιστός του μαστού είναι συνήθως πυκνός (έχει περισσότερο αδενικό ιστό και λιγότερο λίπος). Στη μαστογραφία, ο πυκνός μαστός εμφανίζεται έντονα λευκός, γεγονός που μπορεί να «κρύψει» πιθανά ευρήματα. Ο υπέρηχος μπορεί να «δει» μέσα από αυτόν τον πυκνό ιστό με πολύ μεγαλύτερη ευκρίνεια.

3. Ξεχωρίζει τις κύστεις από τα συμπαγή ογκίδια

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του υπερήχου είναι η ικανότητα του να διακρίνει τη φύση ενός μορφώματος. Μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια αν ένα εύρημα είναι κύστη δηλαδή μια απλή συγκέντρωση υγρού, η οποία είναι σχεδόν πάντα καλοήθης και συνήθως δεν απαιτεί περαιτέρω έλεγχο ή συμπαγές μόρφωμα όπως ένα ινοαδένωμα (καλοήθες) ή κάτι που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης/βιοψίας.

4. Λειτουργεί συμπληρωματικά με τη μαστογραφία (Δεν την αντικαθιστά)

Μετά την ηλικία των 40 ετών, ο υπέρηχος δεν αντικαθιστά τη μαστογραφία, αλλά λειτουργεί ως ο ιδανικός σύμμαχός της. Η μαστογραφία είναι η μόνη εξέταση που μπορεί να εντοπίσει εύκολα τις μικροαποτιτανώσεις (μικρά στίγματα ασβεστίου που αποτελούν πρώιμα σημάδια κακοήθειας), τις οποίες ο υπέρηχος συχνά δυσκολεύεται να δει. Ο συνδυασμός και των δύο προσφέρει τη μέγιστη διαγνωστική ακρίβεια.

5. Είναι «δυναμική» εξέταση και εξαρτάται από τον χειριστή

Ο υπέρηχος γίνεται σε πραγματικό χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι η αξιοπιστία του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εμπειρία και την εξειδίκευση του ιατρού που τον πραγματοποιεί, καθώς και από την ποιότητα του μηχανήματος. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον ιατρό να ελέγξει ταυτόχρονα και τους μασχαλιαίους λεμφαδένες, κάτι που είναι απαραίτητο στοιχείο μιας ολοκληρωμένης προληπτικής εξέτασης μαστού.